Szkocja lat siedemdziesiątych. Młoda dziewczyna imieniem Bess zakochuje się w pracowniku platformy wiertniczej, wkrótce też za niego wychodzi i można by powiedzieć że żyli długo i szczęśliwie, ale nie ( jak powiedziałby znany kabareciarz) akcja dopiero się zawiązuje bo Jan musi wkrótce wrócić na platformę, gdy wyjeżdża Bess codziennie chodzi do kościoła i modli się o jak najszybszy powrót męża. Jan wraca sparaliżowany po wypadku na platformie a lekarze mówią że będzie sparaliżowany do końca życia. Bess kochająca do szaleństwa próbuje spełniać wszystkie zachciaki Jana, które są coraz bardziej szalone i coraz bardziej niedorzeczne, by spełnić tę ostatnią będzie musiała przeciwstawić się wszystkim których zna i pokonać własny lęk. Czy spełni i jaką zapłaci cenę o tym się przekonacie oglądając. Film ten to jeden z najwybitniejszych filmów lat '90 jeśli nie wogóle w historii kina, Emilly Watson zagrała chyba rolę życia i jedną z najlepszych ról żeńskich jakiekiedykolwiek powstały. Film mocno chwyta za gardło i nieodpuszcza do końca. Nie da się przejść obojętnie....

Grzebaną osobą w filmie jest niejaki Anthony Dod Mantle. Jest to odniesienie do ulubionego kinematografa Larsa von Tiera - Anthony'ego Dod Mantla.

Pierwotnie to Helena Bonham Carter miała zarać rolę Bess.

Główną rolę męską reżyser chciał powierzyć Gerardowi Depardieu, jednak aktor nie był zainteresowany występem w tym filmie.